گفتم فراموشم مکن ... گفتا تو در یادی مگر؟! ... یه چیزی شبیه اون" گفتا که دلت بجوی و بردار و برو" ی حافظ ...

قطاری که تو را برد چه چیزی را با خود برمیگرداند؟...تعادل دنیا گاهی به مویی بند است..لوکوموتیوران تو کاش این را میدانست...

" تا بگی غلامتم ،می فروشنت "

کلافه ام از پت پت این فانوس ... خاموشش کن ... که چشمم عادت کند به تاریکی !

یک بيت شعر...!

آن شب که دلی بود به میخانه نشستم / آن توبه صد ساله به پیمانه شکستم ... از آتش دوزخ نهراسم که آن شب / من توبه شکستم ولی دل نشکستم

آنقدر می مانمُ .... آنقدر ترانه می سُرایم تا حوصله جدایی سَر رود ... و تو به آغوش من سُر خوری !!!

نه...همیشه برای عاشق شدن به دنبال باران و بهار و بابونه نباش!...گاهی در انتهای خارهای یک کاکتوس، به غنچه ای میرسی که ماه را بر لبانت مینشاند!!!...{ گروس عبدالملکیان }

من یه ویرگول از زندگیش بودم ... در حالی که اون همه متن من بود ... !!

"همیشه" پایان همه ی رفتن ها "هرگز" نیامدن نیست ... گاهی فقط باید "برگشت" ... به خاطر چشمان زیبایی که هنوز هم چشمی به راهم داشتند ... راستی سلام ...

بهترين راه زندگی کردن ، عادت کردن به تنهاییست

وقتی تو نیستی ، شادی کلام نامفهومی است/ و "دوستت میدارم" رازی است که در میان حنجره ام دق میکند/و من چگونه بی تو نگیرد دلم؟/ اینجا که ساعت و آیینه و هوا به تو معتادند...

ساعت ها را بگذاریند بخوابند، بیهوده زیستن را نیازی به شمردن نیست.......

خدایا! چند می‌گیری فردا شروع نشه؟ :دی ...

انگار روزهاي خوب هرگز نيامده‌اند ... فقط رفته‌اند ...

خسته از عقل، خسته از بودن/ روی سیگار، بار زد خود را / مثل یک خنده ی جنون آمیز / توی این شعر، جار زد خود را / عشق، پاندای کوچک من بود / از درخت تو دار زد خود را... /

به «چرا»یی همیشگی مصلوب / از یقین ِ همیشگیت به شک! / خواب رفتن میان بوسه ی تو / طعم شیرین چند بسته نمک... / صبح بیدار می شود، بی تو! بی صدا گریه می کند: «به درک!»