بگذار طعنه‌ات بزنند: آن هم "فی دینکم"! به همان بهانه‌های پربهای اتصال کوچکت به خدا، به دینت‌، به محبت برترین‌هایش که بهت هدیه داده! حالا چه باک؟! اصلا چه نیاز به اثبات! می‌خواست ندهد تا جار نزنم..