خدايا وقتي ازم گرفتي و بهم بخشيدي ، فهميدم كه معادله ي زندگي ، نه غصه خوردن براي نداشته هاست و نه شاد بودن براي داشته ها ....

اي معني انتظار يك لحظه بايست ، ديوانه شدم به خاطرت كافي نيست؟! برگرد و نگاهم كن و يك جمله بگو ، ‌تكليف دلي كه عاشقش كردي چيست؟!...

[لینک] عوارضي قزوين

نگاهت مي كند آتش فشاني....مرا سوي هلاكت مي كشاني....ولي پروانه كي از شعله ي شمع....شكايت كرده به آتش نشاني؟!.....

زندگي را نفسي ارزش غم خوردن نيست....و دلم بس تنگ است....بي خيالي سپر هر درد است....باز هم مي خندم....آن قدر مي خندم كه غم از روي برود....

جرمت مشخص نيست .... اما محكومي... همين كه اثر انگشتت را بر روي قلب شكسته اي ديدند، آري ، محكومي....

اگر تمامي ابر هاي آسمان ببارند گلهاي قالي نخواهند شكفت.... و اين قانون زير پا ماندن است.....

كاش پرده مي دانست تا زماني كه پنجره باز است فرصت پرواز دارد......

اين روزها معناي تلخ زندگي ، نهفته در لبخند تلخ پرندگان به انسانهايي است كه از آخرين تكه ي نانشان هم نمي گذرند.....

وقتي هيچ راهي براي برگشت نيست.....به فكر بهترين راه براي رفتن باش......

يادمان باشد گلي از شاخه گر چيديم....برگش نكنيم.....و به بادش ندهيم.....لااقل لاي كتاب دلمان بگذاريم......شايد از بوي خوشش خاطرمان زنده شود.....

تنها دو شخص بدبخت داريم : كسي كه چگونه انسان شدن را ياد نمي گيرد و كسي كه از خوشبختي ديگران لذت نمي برد........

در فلسفه ي وفا چنين آمده است : دل وقف شكستن است ، بيهوده نرنج.......

بر مي خيزم از خواب روياها.....مشتي هوشياري بر صورتم مي پاشم....چشمانم هنوز مي سوزد .....از خواب شيرين روياها........

كاش ميدانستم چيست....آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاريست.......

در زندگي بسيار شيرين نباش كه تو را بخورند و بسيار تلخ هم نباش كه دورت افكنند........

كساني كه خود را در اوج مي بينند يك راه، بيشتر براي خود ندارند.....و آن حركت در سرازيري است......

ناكامي يعني تاخير نه شكست....مسير انحرافي ِ موقت است ، نه كو چه ي بن بست......

زندگي را تو بساز....نه بدان ساز كه سازند و پذيري بي حرف....زندگي يعني جنگ ، تو بجنگ....زندگي يعني عشق ، تو بدان عشق بورز.....

کاش سرنوشت از سر می نوشت.....