كاش آن آینه ای بودم من كه به هر صبح تو را می دیدم.می كشیدم همه اندام تو را در آغوش،سرو اندام تو با آنهمه پیچ،آنهمه تاب...آنگه از باغ تنت می چیدم گل صد بوسه ناب!